5 Οκτωβρίου 1944: Η Κάρπαθος απελευθερώνεται

5 Οκτωβρίου 1944. Στις Μενετές της Καρπάθου, άνδρες και γυναίκες συγκεντρώνονται στην εκκλησία του χωριού. Τα όπλα βγαίνουν από τις κρυψώνες και η σπίθα του ξεσηκωμού ανάβει.

Η Κάρπαθος βρίσκεται ακόμη υπό ιταλικό έλεγχο. Οι Γερμανοί έχουν αποχωρήσει από το νησί, αφήνοντας πίσω τους Ιταλούς που εξακολουθούν να κρατούν την εξουσία. Η κατάσταση είναι ασφυκτική. Οι κατακτητές επιτάσσουν τρόφιμα και καρπούς, ενώ οι κάτοικοι των Μενετών απειλούνται ακόμη και με λιμοκτονία.

Τότε οι Καρπάθιοι αποφασίζουν να δράσουν.

Άνδρες όλων των ηλικιών κατευθύνονται στα παλιά γερμανικά φυλάκια και στις αποθήκες, αναζητώντας όπλα και πυρομαχικά που έχουν εγκαταλειφθεί. Περίπου 60 κάτοικοι από την Αρκάσα ενώνονται μαζί τους και η εξέγερση αρχίζει να εξαπλώνεται από χωριό σε χωριό.

Μέσα σε λίγες ημέρες, ολόκληρο το νησί έχει ξεσηκωθεί. Οι Ιταλοί βρίσκονται περικυκλωμένοι και στις 11 Οκτωβρίου ο διοικητής τους, Αμεντούνι, αποφασίζει να παραδοθεί.

Στο Απέρι υψώνεται η ελληνική σημαία και τελείται δοξολογία. Η Κάρπαθος είναι πλέον ελεύθερη.

Και το εντυπωσιακό είναι πως οι κάτοικοι του νησιού το κατάφεραν χωρίς εξωτερική στρατιωτική βοήθεια, οκτώ μήνες πριν από την απελευθέρωση των υπόλοιπων Δωδεκανήσων.

Η είδηση ταξιδεύει μέχρι το BBC, που χαρακτηρίζει την απελευθέρωση της Καρπάθου μοναδικό γεγονός στα χρονικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μια μικρή νησιωτική κοινωνία, απομονωμένη από τον ελεύθερο κόσμο, πήρε τα όπλα, οργανώθηκε και ανάγκασε τον κατακτητή να παραδοθεί.

Στις 5 Οκτωβρίου του 1944, η Κάρπαθος δεν περίμενε την ελευθερία. Την κέρδισε μόνη της.