Μουντιάλ 2026: Το τελευταίο κεφάλαιο σε μεγάλες διεθνείς καριέρες

Το τελευταίο σφύριγμα του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026, τις πρώτες ώρες της Δευτέρας 20/7 στο Νιου Τζέρσεϊ, που βρήκε παγκόσμια πρωταθλήτρια την Ισπανία (1-0 την Αργεντινή στην παράταση) σημαίνει πολύ περισσότερα από το τέλος ενός τουρνουά.

Για ορισμένες ομάδες, σημαίνει το τέλος του ονείρου τους να κερδίσουν τον τίτλο. Για άλλες την έναρξη ενός νέου κεφαλαίου.

Σημαίνει όμως επίσης ότι ήρθε η ώρα για μερικές από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου να αποχωρήσουν από τη διεθνή σκηνή.

Μανουέλ Νόιερ, Νεϊμάρ, Ριγιάντ Μαχρέζ, Γκιγιέρμο Οτσόα και Πάτρικ Σικ, ολοκλήρωσαν τις διεθνείς τους καριέρες, παίκτες που άφησαν το στίγμα τους στις εθνικές τους ομάδες εδώ και πολλά χρόνια.

Μαζί έχουν συσσωρεύσει δεκαετίες εμπειρίας στο υψηλότερο διεθνές επίπεδο, με τίτλους Παγκοσμίου Κυπέλλου, θριάμβους σε ηπειρωτικές διοργανώσεις και αξέχαστες στιγμές στη μεγαλύτερη σκηνή του αθλήματος.

Επίσης  ο προπονητής της εθνικής ομάδας της Γαλλίας, Ντιντιέ Ντεσάμπ, κάθισε στη θέση του στον πάγκο των «Μπλε» για τελευταία φορά, ολοκληρώνοντας την εξαιρετική του θητεία μετά από 14 χρόνια.

Η εικόνα τους και η επίδραση που δημιούργησαν, όπως τους παρουσιάζει η FIFA:

 Μάνουελ Νόιερ: Ένας τερματοφύλακας που άλλαξε το παιχνίδι 
Όταν ο Μάνουελ Νόιερ φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της εθνικής Γερμανίας εναντίον των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στις 2 Ιουνίου 2009, κανείς δεν είχε ιδέα ότι θα επαναπροσδιόριζε τον ρόλο του τερματοφύλακα.

Με το τολμηρό στυλ παιχνιδιού του που συχνά τον έβγαζε πολύ έξω από την περιοχή του, την ηρεμία του με την μπάλα και την εξαιρετική του ικανότητα να διαβάζει το παιχνίδι, ο νικητής του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 έγινε το πρότυπο για τον σύγχρονο τερματοφύλακα που παίζει μπάλα. Και η επιρροή του έφτασε πολύ πέρα από τα σύνορα της Γερμανίας.
Στο πρώτο του Παγκόσμιο Κύπελλο το 2010, ο Νόιερ βοήθησε τη Γερμανία να φτάσει στα ημιτελικά. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ήταν μια από τις βασικές προσωπικότητες στη νίκη της στο Παγκόσμιο Κύπελλο στη Βραζιλία και τιμήθηκε με το «Χρυσό Γάντι» από την adidas  (σ.σ: το βραβείο εισήχθη με την ονομασία Βραβείο Λεβ Γιασίν το 1994 και μετονομάστηκε το 2010) για τον καλύτερο τερματοφύλακα του τουρνουά. Έχοντας ανακοινώσει προηγουμένως την αποχώρησή του, ο Νόιερ επέστρεψε στην εθνική ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA 2026. Με τον αποκλεισμό της Γερμανίας στο Μουντιάλ 2026, η διεθνής του καριέρα, που εκτείνεται σε 128 συμμετοχές, πέντε Παγκόσμια Κύπελλα και περισσότερα από 17 χρόνια, έφτασε στο τέλος της.

 Νεϊμάρ: Ο κορυφαίος σκόρερ της Βραζιλίας λέει αντίο
Το ταξίδι του Νεϊμάρ με τη Σελεσάο ξεκίνησε στον ίδιο χώρο όπου θα τελείωνε 16 χρόνια αργότερα, το New York New Jersey Stadium.
Έκανε το ντεμπούτο του εκεί εναντίον των ΗΠΑ στις 10 Αυγούστου 2010 σε ηλικία μόλις 18 ετών, πετυχαίνοντας επίσης το πρώτο του διεθνές γκολ εκείνο το βράδυ. Αυτό σηματοδότησε την έναρξη μιας καριέρας κατά την οποία ο Νεϊμάρ θα γινόταν ο κορυφαίος σκόρερ της Βραζιλίας και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Στις επιτυχίες του περιλαμβάνονται η καθοδήγηση της Βραζιλίας στη νίκη στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών της FIFA 2013 και η εκτέλεση του καθοριστικού πέναλτι στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων εναντίον της Γερμανίας το 2016, εξασφαλίζοντας το πρώτο χρυσό μετάλλιο στην ιστορία της χώρας στο ανδρικό ποδόσφαιρο.
Το όνειρό του να κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο παρέμενε άπιαστο, με τραυματισμούς, δραματικές ήττες και αγωνιώδεις αποκλεισμούς να στέκονται εμπόδιο στο δρόμο του. Μετά την ήττα της Βραζιλίας στη φάση των «16» από τη Νορβηγία, ο Νεϊμάρ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την εθνική ομάδα.
Με 130 διεθνείς συμμετοχές και 80 γκολ στο ενεργητικό του, αφήνει πίσω του μια κληρονομιά που εγγυάται τη θέση του στην ιστορία της Σελεσάο.

 Ριγιάντ Μαχρέζ: Αρχηγός μιας «χρυσής» γενιάς
Ο Ριγιάντ Μαχρέζ ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ο πιο δημιουργικός επιθετικός παίκτης της Αλγερίας. Κατά τη διάρκεια της μακράς καριέρας του, έγινε σύμβολο μιας ομάδας που αναζωογόνησε το διεθνές ποδόσφαιρο στη χώρα του.

Μόλις λίγες εβδομάδες μετά το ντεμπούτο του το 2014, ο Μαχρέζ ονομάστηκε μέλος της αποστολής για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας. Η Αλγερία έγραψε ιστορία στο τουρνουά, φτάνοντας στους «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου για πρώτη φορά.

Αλλά ο αρχηγός γιόρτασε τη μεγαλύτερη επιτυχία του πέντε χρόνια αργότερα. Στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2019, οδήγησε την Αλγερία στον τίτλο και το φάουλ του στις καθυστερήσεις στους ημιτελικούς εναντίον της Νιγηρίας έγινε ένα από τα πιο διάσημα γκολ στην πρόσφατη ιστορία του τουρνουά.

Όταν η χώρα του εξασφάλισε την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ο Μαχρέζ ανακοίνωσε ότι η διοργάνωση του 2026 θα ήταν η τελευταία του. Επιβεβαίωσε δεόντως το τέλος της διεθνούς του καριέρας μετά την ήττα της χώρας του από την Ελβετία.

 Γκιγιέρμο Οτσόα: Ο «Mr World Cup» του Μεξικού
Όταν ο Οτσόα έκανε το ντεμπούτο του για το Μεξικό το 2005, κανείς δεν θα μπορούσε να γνωρίζει ότι το ταξίδι του θα τον οδηγούσε σε έξι συνεχόμενα Παγκόσμια Κύπελλα. Ένα ορόσημο που κανένας Μεξικανός δεν είχε φτάσει ποτέ πριν από αυτόν.
Οι μεγαλύτερες στιγμές του Μεξικανού τερματοφύλακα συχνά έρχονταν στη μεγαλύτερη σκηνή του ποδοσφαίρου. Το 2014, έκανε μια εντυπωσιακή εμφάνιση για να απογοητεύσει τη διοργανώτρια Βραζιλία και τέσσερα χρόνια αργότερα, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εκπληκτική νίκη του Μεξικού επί της Γερμανίας. Έγινε πρωτοσέλιδο σε όλο τον κόσμο για άλλη μια φορά στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 με μια εξαιρετική απόκρουση στο πέναλτι του Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 θα σηματοδοτούσε το τέλος μιας εποχής. Οι οπαδοί τον αποχαιρέτησαν με χειροκρότημα, όρθιοι, ένα ταιριαστό αποχαιρετιστήριο μήνυμα για έναν παίκτη του οποίου η εικοσαετής καριέρα είναι πλέον συνυφασμένη με την ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

 Πάτρικ Σικ: Ένα εμβληματικό πρόσωπο των Τσέχων
Λίγοι παίκτες μπορούν να ισχυριστούν ότι έγραψαν το όνομά τους στα βιβλία της ιστορίας με ένα μόνο σουτ, αλλά ο Πάτρικ Σικ είναι σίγουρα ένας από αυτούς.
Στο EURO 2020, ο Τσέχος επιθετικός σκόραρε εναντίον της Σκωτίας με ένα μακρινό σουτ από σχεδόν 45 μέτρα, ένα σουτ που προκάλεσε αίσθηση σε όλο τον κόσμο και στη συνέχεια ανακηρύχθηκε γκολ του τουρνουά.

Η διεθνής του καριέρα ξεκίνησε το 2016, όταν σκόραρε στο ντεμπούτο του εναντίον της Μάλτας. Δέκα χρόνια αργότερα, ο Σικ ολοκλήρωσε την καριέρα του μετά τον αποκλεισμό της χώρας του από το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του, ξεκαθάρισε ότι αυτή η απόφαση είχε ληφθεί εδώ και πολύ καιρό. Ταυτόχρονα, εξέφρασε επίσης την επιθυμία να βοηθήσει το τσεχικό ποδόσφαιρο να συνεχίσει να αναπτύσσεται και να προσφέρει νέα ορμή στις μελλοντικές γενιές.

Ντιτιέ Ντεσάμπ: Ένας πρωταθλητής στο γήπεδο και στην…πλάγια γραμμή
Λίγες προσωπικότητες έχουν αφήσει τόσο ανεξίτηλο το σημάδι τους στο γαλλικό ποδόσφαιρο όσο ο Ντιντιέ Ντεσάμπ.

Ως αρχηγός, οδήγησε τη Γαλλία στον πρώτο τίτλο του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1998. Δύο δεκαετίες αργότερα, πέτυχε ένα κατόρθωμα που προηγουμένως είχαν καταφέρει μόνο οι Μάριο Ζαγκάλο και Φραντς Μπεκενμπάουερ, κερδίζοντας το Παγκόσμιο Κύπελλο τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής.

Από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του ως προπονητής το 2012, ο Ντεσάν έχει βοηθήσει τη Γαλλία να διατηρήσει αξιοσημείωτη συνέπεια στο υψηλότερο επίπεδο. Υπό την ηγεσία του, οι «Μπλε» έφτασαν στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 2016, κέρδισαν το Παγκόσμιο Κύπελλο το 2018, το UEFA Nations League το 2021 και έφτασαν ξανά στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2022.

Ο 57χρονος ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αποχωρήσει από τη θέση του πριν από την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026. Ο αγώνας για την τρίτη θέση εναντίον της Αγγλίας σηματοδότησε το τέλος μιας 14χρονης εποχής, κατά την οποία η Γαλλία ήταν σταθερά μεταξύ των ισχυρότερων εθνικών ομάδων στον κόσμο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ