Ελλάδα 2026: Δουλεύουμε για να ζούμε ή ζούμε για να δουλεύουμε;

Το ξυπνητήρι χτυπάει νωρίς. Τα παιδιά πρέπει να πάνε σχολείο, οι γονείς στη δουλειά. Ακολουθούν οκτώ ή περισσότερες ώρες εργασίας, μετακινήσεις, ψώνια, μαγείρεμα και οικογενειακές υποχρεώσεις. Όταν τελειώσουν όλα, ο ελεύθερος χρόνος έχει σχεδόν εξαφανιστεί.

Αυτή την καθημερινότητα αποτυπώνει η νέα έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ, σύμφωνα με την οποία ένας στους τρεις εργαζομένους με υποχρεώσεις φροντίδας (33%) δυσκολεύεται να συνδυάσει εργασία και οικογένεια.

Η πίεση είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες (35,4%) και στις ηλικίες 35–44 ετών (37,5%).

Ο χρόνος είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα

Για το 34,9% όσων αντιμετωπίζουν δυσκολίες, βασικό εμπόδιο είναι οι πολλές ώρες εργασίας. Το 27% αναφέρει την εξαντλητική φύση της δουλειάς, ενώ το 12,9% επισημαίνει τις καθημερινές μετακινήσεις.

Παράλληλα, σχεδόν επτά στους δέκα γονείς (67,9%) δεν χρησιμοποιούν υπηρεσίες φροντίδας παιδιών, είτε από προσωπική επιλογή είτε λόγω οικονομικών και πρακτικών εμποδίων.

Αποκαλυπτικό είναι και το γεγονός ότι το 59,9% όσων έχουν αναθρέψει παιδιά και εργάζονται ή είχαν εργαστεί δεν έχει λάβει κάποια μορφή οικογενειακής άδειας.

Το δημογραφικό δεν λύνεται μόνο με επιδόματα

Τα στοιχεία αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα, που αντιμετωπίζει σοβαρή δημογραφική πρόκληση.

Πόσο εύκολα αποφασίζει ένα ζευγάρι να αποκτήσει δεύτερο παιδί όταν δυσκολεύεται ήδη να φροντίσει το πρώτο;

Η οικονομική ενίσχυση είναι σημαντική, αλλά δεν αρκεί. Χρειάζονται περισσότερες υπηρεσίες παιδικής φροντίδας, προβλέψιμα ωράρια και ουσιαστική στήριξη των εργαζόμενων γονέων.

Γιατί μια χώρα που θέλει περισσότερα παιδιά πρέπει πρώτα να εξασφαλίσει στους γονείς τον χρόνο να τα μεγαλώσουν.