Οι πολιτικές μεταγραφές και το καλοκαίρι

Κόμματα που μοιάζουν με ποδοσφαιρικές ομάδες σε αναζήτηση παικτών. Βουλευτές σε ρόλο “δεκαριού” και επιτελεία να ξεχωρίζουν τα “παλτά” από τα αστέρια: ποδόσφαιρο και πολιτική μοιάζουν πολύ στο προεκλογικό μεταγραφικό παζάρι. Το μόνο που μοιάζει να ενδιαφέρει κάποιους είναι οι ψήφοι που θα φέρει η μεταγραφή. Τα παραπανίσια γκολ που θέλει η ομάδα. Και το στέλεχος από την πλευρά του ενδιαφέρεται (σχεδόν) μόνο για την καλή πιθανότητα επανεκλογής. “Ένα τετραετές εγγυημένο συμβόλαιο με λεπτά συμμετοχής” που θα ζήταγε και κάποιος καλαθοσφαιριστής. Οι ιδεολογίες πάνε περίπατο, προέχει-για κάποιους-η πολιτική επιβίωση. Πριν δούμε πως κινούνται σε αυτό το ναρκοπέδιο τα μεγάλα κόμματα, θα προσπαθήσουμε να μπούμε στα παπούτσια του παίκτη.

INTIME

«Υπό μεταγραφή» με το ζύγι στο χέρι: πιθανότητες και λίγο… συναίσθημα!

Το κοινό χαρακτηριστικό για τα «υπό μεταγραφή» στελέχη είναι πως μοιάζει να κυκλοφορούν με ένα ζύγι στο χέρι. Μπορεί να αποχωρούν από το κόμμα, γιατί στην περιοχή τους δεν έχουν πιθανότητες επανεκλογής με αυτό και να μετακινούνται σε κάποιο άλλο γιατί εκεί υπάρχει «τρύπα» στο ψηφοδέλτιο. Μπορεί να πάνε ακόμα και σε μικρότερο κόμμα γι’ αυτό το λόγο, «αρκεί να βγάζει έδρα». Επτά το απόγευμα βγαίνει η πρόθεση ψήφου της νέας δημοσκόπησης, επτά και ένα οι “υπό μεταγραφή” έχουν κάνει αναγωγή και κατανομή εδρών για να δουν “πού πάει το πράγμα”. Το πρόβλημα που έχουν συνήθως σε τέτοιες ευκαιριακές μετακινήσεις είναι «η τοπική κοινωνία» που δεν συμπαθεί τις «κυβιστήσεις» και την «αλλαγή φανέλας» , γι’ αυτό κάποιοι μαζί με το κόμμα αλλάζουν και περιφέρεια. Και γενικότερα, για να αποφύγουν αντιδράσεις, αποφεύγουν και τις θεαματικές «ιδεολογικές αλλαγές», προτιμώντας «όμορους χώρους», που συχνά τους περιμένουν με

ανοιχτές αγκάλες. Κομβικό ρόλο πάντως παίζουν σε κάθε περίπτωση και οι προσωπικές σχέσεις. Ειδικά αυτοί που ρίχνουν τις γέφυρες και κάνουν το προξενιό πρέπει να είναι έμπιστοι και λογοτιμητές: αν είναι να πείσεις τον άλλο να έρθει και μετά τον ρίξεις σε ψηφοδέλτιο “λάκκος λεόντων”, καλύτερα να τον άφηνες ήσυχο ή να του έλεγες να πάει σπίτι του. Υπάρχει όμως και χώρος για συναίσθημα αν κρίνω από δύο τουλάχιστον περιπτώσεις γνωστών πολιτικών στελεχών που ακούστηκαν ως “υπό μεταγραφή” κι έτυχε να μιλήσω μαζί τους. “Άσε τι λένε, δε θα πήγαινα ποτέ, ο τάδε είναι φίλος μου και θα έπρεπε να συγκρουστούμε για την ίδια έδρα, δεν το κάνω αυτό”, ήταν τα λόγια τους. Κι όπως το έψαξα, θεωρητικό… ενδιαφέρον μπορεί πράγματι να υπήρξε, πραγματικό θέμα όμως όχι. Κάποιες φιλίες είναι πάνω από τις έδρες, τις εκλογές και τις μεταγραφές των κομμάτων που ψάχνουν λαβράκια.

INTIME

Η «γαλάζια πρωτοβουλία των κινήσεων», ο «πράσινος εξπέρ των ψηφοδελτίων» και ο «υποσχόμενος νέος προορισμός»

Οι κινήσεις της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛ.Α.Σ σε αυτό το “πολιτικό μεταγραφικό παζάρι” αναλύονται καθημερινά από τους δημοσιογράφους. Και πολλές φορές στη βιασύνη για έναν εντυπωσιακό τίτλο, η μεταγραφή “καίγεται” πριν γίνει ή “δυσκολεύει” λόγω των αντιδράσεων στα δημοσιεύματα. Όπως ακριβώς και στο ποδόσφαιρο. Τα κόμματα ζυγίζουν κι αυτά τις κινήσεις τους, δε θέλουν ο νέος να θυμώσει τους παλιούς, δε θέλουν να μοιάζουν “σημαία ευκαιρίας” για γυρολόγους της πολιτικής. Η Νέα Δημοκρατία είναι μέχρι τώρα πολύ προσεκτική, είναι κυβέρνηση και πρώτη στις δημοσκοπήσεις, έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και θα ανοίξει τα χαρτιά της όταν η συγκυρία θα την ευνοεί. Αυτή θα προκηρύξει τις εκλογές, αυτή διατηρεί το προνόμιο των εκπλήξεων, αφήνοντας τους άλλους να ανοίξουν αναγκαστικά πρώτοι τα χαρτιά τους. Το ΠΑΣΟΚ δηλώνει πως το ενδιαφέρει η διεύρυνση κι όχι τα παρασκηνιακά παζάρια. Κι έχει- όπως παραδέχονται και αντίπαλοι του- το πλεονέκτημα να καταρτίζει ψηφοδέλτια με τον Νίκο Ανδρουλάκη στην ηγεσία του. Ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης θεωρείται εξπέρ στην δημιουργία ανταγωνιστικών ψηφοδελτίων, ο ίδιος άλλωστε το έχει θέσει ως στόχο του κι εργάζεται γι’ αυτό τουλάχιστον 2 χρόνια τώρα, λένε έμπειρα στελέχη. Πίσω από τα γνωστά ονόματα το ΠΑΣΟΚ συγκέντρωσε και αξιολόγησε τετραψήφιο αριθμό βιογραφικών, από πρόσωπα με μεγάλη εμβέλεια στις τοπικές κοινωνίες. Τις επόμενες μέρες θα ανακοινωθούν σχεδόν το σύνολο των υποψηφίων σε όλη τη χώρα, κίνηση που θα δώσει έξτρα ώθηση, με τις μεταγραφές να μπορούν να περιμένουν λίγο ακόμα… Κι η ΕΛ.Α.Σ όμως συγκεντρώνει πολλά και σημαντικά βιογραφικά υποψηφίων, ανθρώπων που τη βλέπουν ως ευκαιρία να αναδειχθούν, χωρίς να περιμένουν σε μια ατέλειωτη κομματική επετηρίδα. Η ιδιόμορφη (μη) σχέση του κόμματος Τσίπρα με πρώην και νυν βουλευτές της Κουμουνδούρου φρενάρει τη μεταγραφολογία και δίνει αέρα στα πανιά των “φρέσκων προσώπων”. Η νέα “φουρνιά της ΕΛ.Α.Σ” μαχητική και με λόγο στα πάνελ -παρά την λογική απειρία- δείχνει πως ήρθε για να μείνει, αν φυσικά τα εκλογικά ποσοστά του κόμματος συμβαδίσουν με τα δημοσκοπικά. Ακόμα όμως και στα ευνοϊκότερα σενάρια χώρος για όλους δεν μπορεί να υπάρξει: αν οι “παλιοί” έρθουν στην Αμαλίας ως μεταγραφή, οι νέοι θα πρέπει να παραμερίσουν. Κι ο Αλέξης Τσίπρας δε δείχνει να θέλει κάτι τέτοιο, αφού οι πολλές μεταγραφές από το “παλιό” θα θολώσουν το μήνυμα του “νέου”.

Υγ. Το πόσο ρευστή και ιδιαίτερη είναι όλη αυτή η κατάσταση το μαρτυρά και αυτή η εικόνα-προ λίγων εβδομάδων-  από τη Βουλή: ο Νίκος Ανδρουλάκης ολοκληρώνει την ομιλία και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κι όχι μόνο(!) τον χειροκροτούν

Αλέξης Κουβέλης