Τα πανηγύρια στα… «Μανταλάκια»

Η εικόνα με τον φορτωτή να κουβαλάει παλέτες με πιάτα για σπάσιμο, χαρακτηριστική του τι συνέβη φέτος με τα πανηγύρια. Ποτέ άλλοτε δεν έγινε τόσος ντόρος γι’ αυτές τις γιορτές- σφραγίδα της ελληνικής περιφέρειας.

Μικροί και μεγάλοι, παλιομοδίτες και χιπστερ, «φασαίοι» και αυτοί που δεν χάνουν ευκαιρία να ποζάρουν, συναντήθηκαν το 2026 στην πλατεία του χωριού. Κάποιοι το είδαν σαν πασαρέλα. Για τους πολλούς είναι γιορτή. Με το κινητό σηκωμένο να γράφει βίντεο, οι περισσότεροι. Πιασμένοι χέρι-χέρι να χορεύουν δημοτικά, από τη «Μαύρη αλυσίδα» μέχρι τα «Καγκέλια» και από τα «Μανταλάκια» μέχρι τις «Καμπάνες», οι νύχτες στα χωριά και τα προφίλ στα κοινωνικά δίκτυα γεμίζουν ελληνικό τραγούδι. Κάποιοι από αυτούς που τώρα τα «μοιράζονται»(share), σίγουρα παλιότερα θα τα υποτιμούσαν. Τα πανηγύρια δεν είχαν ποτέ τη λάμψη των μπουζουκιών. Αυτό άλλαξε και είναι θετικό, γιατί έτσι «μοιράζεται» το κέφι και η χαρά, το πανηγύρι ήταν και είναι για όλους, δεν έχει «πόρτα» και «χρεώσεις». Το τελευταίο διάστημα ωστόσο, δε λείπουν και τα επικριτικά σχόλια. Μαζί με την κατακόρυφη άνοδο – μοιραία- ήρθαν στα πανηγύρια και οι υπερβολές, που συχνά αποκτούν  τεράστια προβολή, γίνονται viral στα κοινωνικά δίκτυα. Όλα τα τρακτέρ στην πίστα, φορτωτές με πιάτα: νεαροί και ηλικιωμένοι πρωταγωνιστούν σε «σκηνικά», με τα κινητά των υπολοίπων να καταγράφουν και να μοιράζονται τη στιγμή.

Θέσαμε λοιπόν  το ερώτημα  «που πάει το πανηγύρι το 2026;» στον τραγουδιστή που θεωρείται κορυφαίος του είδους, τον Γιάννη Κατσίγιαννη.Τον καλλιτέχνη που όλη η Ελλάδα έμαθε με την τεράστια προσωπική του επιτυχία «Μανταλάκια»:

 «Καλύτερα καλαμπούρι παρά καβγάδες»

Ο Γιάννης Κατσίγιαννης μας μίλησε, λίγο πριν φτάσει στο πανηγύρι της Βόνιτσας. «Στον φυσικό του χώρο», μου λέει ο αδελφός του ο Γιώργος, ο δημοσιογράφος. Προέρχονται από μουσική οικογένεια, ο πατέρας τους Φώτης αφοσίωσε τη ζωή του στο δημοτικό τραγούδι, η αδελφή του Τζένη Κατσίγιαννη έχει κι αυτή τη δική της ξεχωριστή πορεία. Ο Γιάννης μεγάλωσε στα πανηγύρια, και  40 χρόνια ζει με αυτά. 10 ετών πήρε το πρώτο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Δημοτικού Τραγουδιού.

Οι φωτογραφίες που εξασφάλισε ο alphatv.gr , φωτίζουν μια ξεχωριστή διαδρομή. Από παιδί πάνω στο «πατάρι» του πανηγυριού. 

Ο χρόνος του περιορισμένος, είναι οι μέρες που μετακινείται από το ένα μέρος στο άλλο, γνωρίζοντας ότι το ξημέρωμα θα τον βρει με το μικρόφωνο στο χέρι και τον κόσμο να γιορτάζει -χορεύοντας-γύρω του.

Μπήκε κατευθείαν στο θέμα, όταν τον ρωτήσαμε για τις «υπερβολές». Στηρίχθηκε σε μια διαδρομή δεκαετιών, για να εξηγήσει πως το ζει ο ίδιος. «Γίνονται ευτράπελα, αλλά προσέξτε κάτι: όλα αυτά γίνονται μετά τις 5 το πρωί, προς το τέλος. Από συγκεκριμένες παρέες που έχουν έρθει στο κέφι. Προτιμώ λοιπόν όταν ερχόμαστε στο κέφι αυτά τα σκηνικά και τα καλαμπούρια, παρά τους τσακωμούς, τα ατυχήματα και τις φασαρίες. Γινόμαστε όλοι παρέα και γίνεται καλαμπούρι. Αυτό είναι το πιο όμορφο κλείσιμο σε ένα πανηγύρι», μου λέει.

Και χωρίς ερώτηση σχολιάζει την άνοδο των πανηγυριών, την προσέλευση του κόσμου, το πόσο άλλαξε ο χώρος αυτός της διασκέδασης. «Εμένα η χαρά μου είναι μεγάλη! Έχω περάσει όλες τις εποχές, καλές και κακές, από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 μέχρι σήμερα. Θα στο πω να καταλάβεις: ήταν πανηγύρια που πήγαινα και πάω ακόμη, τότε είχαν 100 – 200 άτομα και τώρα τρεις χιλιάδες κόσμο! Καταλαβαίνεις; 10 φορές επάνω! Αυτή είναι η χαρά μου. Από 10 χρονών παιδάκι να έχω δει τα πάντα και τώρα να βλέπω αυτή την τεράστια αλλαγή. Κι ο κόσμος να περνάει καλά..!» μου είπε και κάπως έτσι τελείωσε η κουβέντα μας πριν ανέβει στο «πατάρι» του πανηγυριού της Βόνιτσας.

Πηγή βίντεο : Facebook Χρήστος Γιδιάρης