Ορειβατικός Τουρισμός:Από τον τουρισμό αναψυχής στην εμπειρία του βουνού

Η Ελλάδα διαθέτει ένα σημαντικό πλεονέκτημα για την ανάπτυξη του  τουρισμού στο Βουνό. Σε αρκετές περιοχές η ορεινή εμπειρία μπορεί να συνδυαστεί με άλλα τουριστικά προϊόντα. Ο Όλυμπος, με τη θάλασσα σε μικρή απόσταση, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το ίδιο συμβαίνει με το Ζαγόρι, όπου η πεζοπορία συνδέεται με τα χωριά, τα πέτρινα γεφύρια, την αρχιτεκτονική και τη γαστρονομία, αλλά και με τη Σαμαριά στην Κρήτη, όπου η φυσιολατρική εμπειρία εντάσσεται σε έναν ευρύτερο προορισμό που μπορεί να λειτουργεί για μεγαλύτερο μέρος του έτους.  Όπως αναφέρει ο Νεκτάριος Παρμάκης, πιστοποιημένος συνοδός βουνού και επαγγελματίας με πολυετή εμπειρία στην ορεινή διάσωση στην περίπτωση της Δαδιάς στον Έβρο: «Πήγαινε πολύς κόσμος στη Δαδιά, κυρίως Γερμανοί. Είχαν το δάσος, την ορνιθοπαρατήρηση, τον Νέστο, τη θάλασσα, όλες αυτές τις εμπειρίες της φύσης. Όταν σταμάτησαν οι διεθνείς πτήσεις, αυτό επηρέασε πολύ την περιοχή».

Όταν η ανάβαση γίνεται ταξίδι ενδυνάμωσης

Για κάποιους ταξιδιώτες, ωστόσο, η ορεινή εμπειρία έχει προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα. Δεν αφορά μόνο την επαφή με τη φύση ή τη σωματική δραστηριότητα, αλλά συνδέεται με την προσωπική ανάπτυξη, την επιχειρηματικότητα και τη διαχείριση προκλήσεων. Ο κ. Παρμάκης περιγράφει την περίπτωση γαλλικού γραφείου που οργανώνει πολυήμερες αναβάσεις στον Όλυμπο κυρίως για CEOs, επιχειρηματίες και στελέχη. Η ανάβαση συνδυάζεται με την ιστορία και τη μυθολογία του Ολύμπου και μετατρέπεται σε ένα είδος ταξιδιού ενδυνάμωσης. «Το βλέπουν σαν spiritual ανάβαση. Μπορεί να είναι πέντε ημέρες πάνω στο βουνό, με επίσκεψη στον Όλυμπο, ιστορία και μυθολογία, αλλά συνδέουμε τη μυθολογία και με το life coaching. Με το πώς μπορεί να σε βοηθήσει στη διαχείριση μιας επιχείρησης, στη διαχείριση μιας κρίσης ή ενός προβλήματος», λέει. Η ίδια η ανάβαση λειτουργεί ως συμβολική διαδρομή: τα εμπόδια που συναντά ο ταξιδιώτης στο βουνό συνδέονται με πραγματικές προκλήσεις της επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, ενώ οι μορφές της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας χρησιμοποιούνται ως εργαλεία για την προσέγγισή τους. Έτσι, το βουνό παύει να είναι απλώς ένας χώρος άθλησης και γίνεται πεδίο εμπειρίας, αυτογνωσίας και σύνδεσης με τον πολιτισμό.

 Το στοίχημα είναι η ανάπτυξη χωρίς να χαθεί η αυθεντικότητα

Η αυξανόμενη ζήτηση για ορεινές εμπειρίες δημιουργεί νέες δυνατότητες για τους προορισμούς, αλλά ταυτόχρονα θέτει και το ζήτημα της ισορροπίας ανάμεσα στην τουριστική ανάπτυξη και την προστασία του χαρακτήρα τους. Για τον Όλυμπο, όπως και για άλλους ορεινούς προορισμούς της χώρας, το ζητούμενο είναι να αξιοποιηθεί η αυξανόμενη διεθνής ζήτηση χωρίς το βουνό να μετατραπεί σε ένα ακόμη μαζικό τουριστικό προϊόν. «Το σημαντικό είναι να μην χαθεί ο χαρακτήρας. Να μην πάμε στην εμπορευματοποίηση», λέει ο κ. Παρμάκης. Για τον σύγχρονο ταξιδιώτη, άλλωστε, φαίνεται πως το ζητούμενο δεν είναι απλώς να βρεθεί σε έναν όμορφο τόπο, αλλά να φύγει από αυτόν έχοντας ζήσει κάτι περισσότερο. Και το βουνό, είτε ως προορισμός είτε ως μέρος ενός ευρύτερου ταξιδιού, μπορεί να προσφέρει ακριβώς αυτή την επιπλέον διάσταση. Πηγή ΑΠΕ