Ο δεκάλογος του καλού πολιτευτή

Λίστες υποψηφίων βουλευτών, αυτές οι απαιτητικές: ισορροπημένες ανά φύλο, ζυγισμένες ανά “φυλή” πολιτευτών. Πολλές φορές φτιαγμένες έτσι που να εξασφαλίζουν την επανεκλογή του νυν βουλευτή, άλλες φορές “ναρκοπέδιο” για όλους. Οι περισσότερες θέσεις μιας λίστας είναι συνήθως… ρεζερβέ. “Από στελέχη που έχουν προσφέρει”, όπως λέγεται συνήθως από τα κεντρικά του κόμματος. Σήμερα θα δούμε τους υπόλοιπους, αυτούς που συμπληρώνουν τη λίστα με μικρές ή μεγάλες πιθανότητες εκλογής. Σε έναν δεκάλογο που ξεκινάει με τους στρατιώτες και καταλήγει στους στρατηγούς:

1.Η κυρία Άβα.Απλό μέλος του κόμματος που “επιστρατεύεται” (σε μικρά κόμματα συνήθως) απλώς για να γεμίσει η λίστα. Προτιμούνται πρόσωπα της διπλανής πόρτας, με ονόματα από τα πρώτα γράμματα της αλφαβήτα. Ώστε να μην κόψουν τη φόρα στα στελέχη του κόμματος που ακολουθούν από κάτω. Το πρόβλημα είναι ότι αν το κόμμα προσελκύσει νέους ψηφοφόρους που δεν ξέρουν την κομματική γραμμή, ενίοτε οι κυρίες “Άβες” εκλέγονται. Κι άντε μετά να τις πείσεις να παραιτηθούν.

2.Λογιστές. Ξέρουν τα -πάντα επίκαιρα-οικονομικά, έχουν μεγάλο πελατολόγιο και στενή σχέση μαζί του και το όνομα τους συνήθως είναι γνωστό  στην τοπική κοινωνία. Ποτέ δεν ξεχνάς κάποιον που σου γλύτωσε λεφτά. Το πρόβλημα είναι ότι συχνά είναι απολιτίκ, στον δικό τους κόσμο πρωταγωνιστεί το χρήμα.

3.Πρόεδροι. Κάθε τύπου, όσο πιο μεγάλη η οργάνωση που προεδρεύουν, τόσο το καλύτερο. Το πρόβλημα είναι πως δύσκολα θα εμπιστευτείς τον πρόεδρο της “ένωσης ψαρέματος με συρτή” για να σε εκπροσωπήσει στη Βουλή.

PHOTO/ AP- Jean-Francois-Badias

4.Συγγενείς. Συγγενείς γνωστών στελεχών, σύζυγοι και κουμπάροι, ξαδέλφια και συμπέθεροι. Έμπιστοι και χωρίς απαιτήσεις, συμπληρώνουν τη λίστα όπου κι όποτε χρειαστεί. Το πρόβλημα είναι πως δεν πάει “σόι το βασίλειο”, μπορεί να είναι συγγενείς με άξιους πολιτικούς κι οι ίδιοι να μην ξέρουν τι σημαίνει η λέξη πληθωρισμός.

5.Γραμματείς. Από γραμματείς υπουργείων μέχρι γραμματείς στελεχών, έτοιμοι και πρόθυμοι να ριχθούν στη μάχη όπου τους ζητηθεί. Έχουν κίνητρο: αν πάει καλά το κόμμα, βελτιώνεται η προοπτική τους. Το πρόβλημα είναι πως ως γνώστες της πολιτικής δε μένουν αμέτοχοι, κι αυτό μπορεί να ενοχλήσει τους συνυποψήφιους.

6.Αυτοδιοικητικοί. Ο εφεδρικός στρατός κάθε σοβαρού κόμματος. “Παρολίγον” ή πρώην δήμαρχοι, ατυχήσαντες υποψήφιοι αυτοδιοικητικών εκλογών. Μοιάζουν “γεννημένοι υποψήφιοι” βοηθούν παντού. Το πρόβλημα είναι πως μετά τη “μακρά ενασχόληση με τα αυτοδιοικητικά”, έχουν φίλους -αλλά όχι και ψήφους παντού. Άλλο οι τοπικές, άλλο οι εθνικές…

7.Δημοσιογράφοι. Περιζήτητοι λόγω αναγνωρισιμότητας, παθιασμένοι και μαχητικοί αν προέρχονται από τον ενημερωτικό τομέα, λαμπεροί αν προέρχονται από το infotainment. Το πρόβλημα είναι πως δεν προέρχονται συνήθως από το κόμμα με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

8.Σελέμπριτι, ινφλουένσερς. Νέα τάση με ξένες λέξεις να την περιγράφουν. Αλλά τόσο οικεία πλέον σαν πρόσωπα που δεν χρειάζεται πολύ περιγραφή. Διαθέτουν στρατούς (σοσιαλ μιντιακών) αφισοκολλητών. Με πρότυπο τον Κύπριο Φειδία, λένε πως ήρθαν για να μείνουν. Το πρόβλημα είναι πως μπορεί να μπερδέψουν τα likes με την κάλπη.

9.Αθλητές. Αγαπητοί ακόμα κι από τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας, σεβαστοί, πειθαρχημένοι και προσεκτικοί. Υπερπολύτιμοι για κάθε ψηφοδέλτιο. Ειδικά σε περιφέρειες με πολυσταυρία, πολλοί θα σκεφτούν “έναν σταυρό στον τάδε για την αξία κι έναν στον πρωταθλητή για τις χαρές που μας έδωσε”. Το πρόβλημα είναι πως όπως λένε κι όσο διαρκεί η καριέρα “εμείς αθλητές είμαστε και όχι πολιτικοί”.

10.Γιατροί (κυρίως) και δικηγόροι. Οι πρώτοι συνδέονται με ό,τι πολυτιμότερο έχουμε. Οι δεύτεροι είναι οι πιο ικανοί συζητητές. Αμφότεροι με μεγάλη ατζέντα στις γειτονιές τους. Είναι και υπερπολύτιμοι και με μεγάλη προοπτική. Η έντονη αυτή προσωπικότητα που διαθέτουν είναι και το μεγάλο πρόβλημα με αυτούς. Για να συμπληρώσει λίστα τους θέλει το κόμμα, όχι για… νέους αρχηγο