Η Τεχνητή Νοημοσύνη ΄΄διαβάζει΄΄ την καρδιά

Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αξιοποιήσει δεδομένα από ηλεκτροκαρδιογραφήματα, ακτινογραφίες θώρακος, μαστογραφίες και φωτογραφίες προσώπου, ώστε να εντοπίζει ενδείξεις μελλοντικού καρδιαγγειακού κινδύνου. Τα δεδομένα παρουσιάστηκαν στο ESC Congress 2026 της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας, που πραγματοποιήθηκε στο Μόναχο.

Στο συνέδριο συμμετείχε ο αναπληρωτής καθηγητής Καρδιολογίας του ΕΚΠΑ, συντονιστής διευθυντής της Καρδιολογικής Κλινικής του Ευαγγελισμού και γενικός γραμματέας της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, Αθανάσιος Τρίκας.

Η αξιοποίηση της AI αφορά την επεξεργασία διαφορετικών κλινικών και απεικονιστικών στοιχείων, με στόχο να εντοπίζονται εγκαίρως άνθρωποι που ενδέχεται να εμφανίσουν καρδιαγγειακή νόσο στα επόμενα χρόνια. Για την καρδιακή ανεπάρκεια, η έγκαιρη πρόβλεψη πριν από την εμφάνιση συμπτωμάτων αποτελεί βασικό ζητούμενο.«Και εδώ η AI μπορεί να αποτελέσει ένα ιδιαίτερα ισχυρό εργαλείο στα χέρια του γιατρού, χωρίς όμως να τον αντικαθιστά».

Η AI από το ηλεκτροκαρδιογράφημα έως τη μαστογραφία

Οι αλγόριθμοι μπορούν να αναζητούν σημάδια που δεν είναι απαραίτητα εμφανή με την πρώτη ανάγνωση μιας εξέτασης. Η προσέγγιση περιλαμβάνει ηλεκτροκαρδιογραφήματα και ακτινογραφίες θώρακος, ενώ επεκτείνεται σε μαστογραφίες και σε απλές εικόνες προσώπου.

PHOTO- Business-Wire

Σκοπός είναι η εκτίμηση του κινδύνου και η δυνατότητα παρέμβασης πριν η καρδιαγγειακή νόσος εκδηλωθεί κλινικά. Η τεχνολογία, όπως παρουσιάστηκε στο ευρωπαϊκό συνέδριο του Μονάχου, λειτουργεί υποστηρικτικά στη λήψη ιατρικών αποφάσεων και δεν υποκαθιστά τον γιατρό.

Νέες οδηγίες για την καρδιακή ανεπάρκεια

Στο ESC Congress 2026 παρουσιάστηκαν τρεις νέες κατευθυντήριες οδηγίες: για την καρδιακή ανεπάρκεια, την καρδιακή αποκατάσταση και τη διαχείριση ασθενών με συνυπάρχουσα χρόνια νεφρική νόσο.

Όσον αφορά την καρδιακή ανεπάρκεια, γίνονται αλλαγές στην ταξινόμηση. Ενώ, υπήρχαν τρεις διαφορετικές κατηγορίες, τώρα γίνονται δύο: αυτοί οι οποίοι έχουν βλάβη στη συστολική λειτουργία της καρδιάς και αυτοί οι οποίοι έχουν βλάβη στη διαστολική λειτουργία της καρδιάς. Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα ελιγμών και περισσότερο, στα άτομα που έχουν καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, καθώς μπορούμε να επικεντρωθούμε περισσότερο στην αντιμετώπιση των συννοσηροτήτων, όπως η υπέρταση, οι αρρυθμίες, η νεφρική νόσος, η κολπική μαρμαρυγή κ.ά.

Η αλλαγή αυτή μεταφέρει το βάρος στη διαχείριση των συνοδών προβλημάτων υγείας, ιδιαίτερα για τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης. Υπέρταση, αρρυθμίες, νεφρική νόσος και κολπική μαρμαρυγή βρίσκονται μεταξύ των καταστάσεων που απαιτούν συστηματική αντιμετώπιση.

Πρόληψη, παράγοντες κινδύνου και νέα φάρμακα

Οι ανακοινώσεις του συνεδρίου έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση στην πρόληψη, δηλαδή στην έγκαιρη αντιμετώπιση των αιτιών που μπορούν να οδηγήσουν στο σύνδρομο της καρδιακής ανεπάρκειας. Η παρέμβαση στους παράγοντες κινδύνου αφορά το κάπνισμα, την υπέρταση, τον ζαχαρώδη διαβήτη, τη δυσλιπιδαιμία και το σωματικό βάρος.

«Δηλαδή στην αρχική αντιμετώπιση όλων των αιτιών που οδηγούν στο σύνδρομο της καρδιακής ανεπάρκειας. Γιατί αν φτάσει ο ασθενής να εμφανίσει συμπτώματα, μετά, δυστυχώς, μέσα στην επόμενη δεκαετία θα οδηγηθεί σε τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια με δυσεπίλυτα προβλήματα (εκτός αν γίνει κάποια σημαντική παρέμβαση). «Επομένως, αντιμετώπιση παραγόντων κινδύνου: κάπνισμα, υπέρταση, ζαχαρώδης διαβήτης, δυσλιπιδαιμία και σωματικό βάρος είναι πάρα πολύ σημαντικά στοιχεία αντιμετώπισης της καρδιακής ανεπάρκειας».

Παράλληλα, στο Μόναχο παρουσιάστηκαν αποτελέσματα για νέα φαρμακευτική επιλογή στην καρδιακή ανεπάρκεια, τα οποία χαρακτηρίστηκαν ενθαρρυντικά για τη διεύρυνση των διαθέσιμων θεραπευτικών επιλογών.

Καρδιά και νεφρά ως ενιαίο σύστημα

Οι νέες οδηγίες αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερη έμφαση τη σύνδεση καρδιάς και νεφρών. Η παρακολούθηση χρειάζεται να είναι παράλληλη και διαχρονική, ακόμη και όταν η μία από τις δύο λειτουργίες εμφανίζεται φυσιολογική.

«Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και όταν ένας ασθενής έχει καρδιοπάθεια αλλά φυσιολογική νεφρική λειτουργία, ή αντίστροφα, νεφρική νόσο αλλά φυσιολογική καρδιακή λειτουργία, οι δύο λειτουργίες πρέπει να παρακολουθούνται διαχρονικά και παράλληλα. Έτσι, γίνεται ακόμη πιο στενή η συνεργασία καρδιολόγου και νεφρολόγου, ενώ οι εξετάσεις προσαρμόζονται ώστε να ελέγχεται συνολικά η λειτουργία τόσο της καρδιάς όσο και των νεφρών».

Η προσέγγιση αυτή ενισχύει τη συνεργασία μεταξύ καρδιολόγου και νεφρολόγου, με τις εξετάσεις να προσαρμόζονται ώστε να αξιολογείται συνολικά η λειτουργία των δύο οργάνων.

«Η καρδιολογία περνά σε μια εποχή όπου η πρόληψη, η εξατομικευμένη θεραπεία, η τεχνητή νοημοσύνη και η στενότερη συνεργασία διαφορετικών ειδικοτήτων μπορούν να αλλάξουν ουσιαστικά την πορεία των ασθενών».