Σ3 – ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 20

Το πιο γευστικό food tour ταξιδεύει στην Κάλυμνο Το ταξίδι ξεκινά με μια βόλτα στη Χώρα, παρέα με τον φωτογράφο και αναρριχητή Στάθη Κλήμη. Ανάμεσα στα δρομάκια, ο Άκης συναντά τη Μαρία Γλυκοκαλάμου τη στιγμή που φουρνίζει,  τραγουδώντας, κρίθινες κουλούρες. Η μυρωδιά του μερμιζελιού σμίγει με την ιστορία της, που ξεκινά από την Αυστραλία και καταλήγει στα σοκάκια της Καλύμνου. Λίγο αργότερα, ο Άκης ξαναβρίσκει έναν αγαπημένο φίλο του από τα παλιά, τον Γιάννη Μπουροδήμο. Γελάνε, θυμούνται, και φυσικά, μιλάνε για το νησί και για τις γεύσεις του. Ο Άκης τον αποχαιρετά, γιατί σε μια ανοιχτή κουζίνα τον περιμένει η Μαριάνθη και η μητέρα της, όπου του ετοιμάζουν παραδοσιακά «φύλλα», δηλαδή… ντολμαδάκια! Από τη θαλπωρή του σπιτιού στη σκιά της κληματαριάς: ο Άκης βρέθηκε στο περιβόλι του Γιώργου, όπου του μαγείρεψε μπακαλιάρο με πράσα και σέλινο. Στην αυλή του Γιώργου θα τον βρει ο Στάθης που ήρθε να τον παραλάβει για την επόμενη ανάβαση. Κυριολεκτικά. Η Κάλυμνος φημίζεται για τις αναρριχητικές  πλαγιές της και ο Άκης, με την καθοδήγηση ενός εκπαιδευτή, θα ανέβει σε μια από τις πιο εντυπωσιακές κορυφές της. Η ένταση δίνει τη θέση της στη γλύκα, καθώς την επόμενη μέρα ο ζαχαροπλάστης Μιχάλης Μιχαλαράς ετοιμάζει την περίφημη «Κοπεγχάγη» – καρυδόπιτα με φύλλο – σε ένα παλιό αρχοντικό με θέα θάλασσα. Η επόμενη στάση είναι η Τέλενδος, ένα μικρό, φιλόξενο νησάκι ακριβώς απέναντι από την Κάλυμνο. Εκεί τον περιμένει η κυρία Αναστασία, μια από τις πρώτες γυναίκες που άνοιξαν ταβέρνα στο νησί, και αφηγείται στον Άκη πώς ξεκίνησε από μια παράγκα χωρίς να ξέρει να βράζει αυγό, και πώς, με ένα βιβλίο μαγειρικής κι έναν σφουγγαρά άντρα, έφτιαξε τη ζωή της – και το μαγαζί της. Στον Αρμεό, στο μαντρί-ψησταριά του Μανώλη – γνωστού και ως «Τσομπανάκου» – ο Άκης δοκιμάζει το παραδοσιακό «μούρι»: κατσικάκι γεμιστό στη γάστρα, με ρύζι και συκωτάκια. Ο Μανώλης μιλάει γαλλικά, θυμάται τη σύντομη καριέρα του ως σφουγγαράς, και σερβίρει στον Άκη τη σπεσιαλιτέ του με θέα την Τέλενδο. Το επεισόδιο κλείνει με την αφήγηση ενός ακόμη σφουγγαρά, του καπετάν Γιάννη, που κουβαλά μέχρι και σήμερα τα σημάδια της θάλασσας, αλλά και που συνεχίζει να μιλά για το επάγγελμα του με αγάπη, υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια. Η Κάλυμνος δεν είναι ένα νησί που βλέπεις απλώς. Είναι ένα νησί που το νιώθεις. Που σου μαθαίνει τι σημαίνει να επιβιώνεις, να δημιουργείς, να αντέχεις και να μοιράζεσαι. Κι αυτό είναι το ταξίδι που έκανε ο Άκης.