Στεφανία

Δραματική κοινωνική ταινία ελληνικής παραγωγής 1967

Σενάριο – Σκηνοθεσία: Γιάννης Δαλιανίδης

Μουσική: Μίμης Πλέσσας

Ηθοποιοί:  Ζωή Λάσκαρη, Σπύρος Φωκάς, Βύρων Πάλλης, Δέσπω Διαμαντίδου, Τασσώ Καββαδία, Σπύρος Καλογήρου, Λευτέρης Βουρνάς, Κάκια Παναγιώτου, Νόρα Βαλσάμη, Δημήτρης Μπισλάνης, Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Άγγελος Μαυρόπουλος, Σούλα Αθανασιάδου, Καίτη Τριανταφύλλου, Ειρήνη Κουμαριανού

Διάρκεια: 92 λεπτά

Σήμανση: 12

Η Στεφανία, μια όμορφη και ευκατάστατη κοπέλα, καταλήγει στο αναμορφωτήριο εξαιτίας της διεφθαρμένης ζωής στην οποία την οδήγησε ο πατριός της. Αποφασισμένη αρχικά να δραπετεύσει, αλλάζει γνώμη όταν εμφανίζεται ο γιατρός Δαπόντε, με τον οποίο ήταν ερωτευμένη στα μαθητικά της χρόνια. Σύντομα γίνεται βοηθός στο ιατρείο του και εκείνος γοητεύεται από τη Στεφανία. Ωστόσο, η σκληρή και βάναυση συμπεριφορά ενός φύλακα στο αναμορφωτήριο θα ανατρέψει τα πάντα και θα οδηγήσει σε δραματικές εξελίξεις.

Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα της Νέλλη Θεοδώρου «Η Στεφανία στο Αναμορφωτήριο» και θεωρήθηκε ιδιαίτερα τολμηρή για την εποχή της. Αν και στην αφίσα της ταινίας αναγραφόταν «Στεφανία – Αυστηρώς Ακατάλληλον», ο σκηνοθέτης Γιάννης Δαλιανίδης κατάφερε να διατηρήσει μια ισορροπία ανάμεσα στο τολμηρό περιεχόμενο και την αξιοπρέπεια που απαιτούσε το αστικό κοινό της Ελλάδας.
Για την ταινία γυρίστηκαν δύο διαφορετικά φινάλε: ένα για την Αθήνα, στο οποίο η πρωταγωνίστρια δολοφονείται, και ένα για την επαρχία, όπου βρίσκει τελικά την ευτυχία της. Τελικά, επιλέχθηκε και προβλήθηκε το πρώτο, πιο δραματικό φινάλε.
Πρόκειται για την τελευταία και πιο ξεχωριστή ταινία από τη σειρά τολμηρών κοινωνικών δραμάτων που γύρισε ο Γιάννης Δαλιανίδης με πρωταγωνίστρια την Ζωή Λάσκαρη την περίοδο 1962–1967.