Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 80 ετών, η αμερικανίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός Ντόλι Πάρτον, όπως ανακοίνωσε η οικογένειά της.

Την περασμένη Τετάρτη η διάσημη καλλιτέχνιδα είχε τιμηθεί για τη συνολική προσφορά της στην κάντρι μουσική στην 19η τελετή των βραβείων ACM Honors.

Δεν είχε παραστεί στην εκδήλωση λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε.

Ωστόσο, μέσω βιντεοσκοπημένου μηνύματος είχε εκφράσει την ευγνωμοσύνη της για την τιμητική διάκριση, υπογραμμίζοντας παράλληλα πως η δημιουργία τραγουδιών ήταν η μεγάλη της αγάπη.

Η Ντόλι Ρεμπέκα Πάρτον γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1946 στο Τενεσί. Τα δημοσιεύματα τη συνδέουν με το Πίτμαν Σέντερ και το Λόκαστ Ριτζ, όπου μεγάλωσε σε οικογένεια 12 παιδιών, έχοντας 11 αδέλφια.

Τα πρώτα βήματά της στη μουσική ξεκίνησαν στην παιδική ηλικία. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, τραγουδούσε στην εκκλησία του παππού της, άρχισε να γράφει τραγούδια όταν ήταν παιδί, εμφανίστηκε σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό στα 11 της και στο Grand Ole Opry του Νάσβιλ στα 13 της. Η μία πηγή αναφέρει ότι έπιασε κιθάρα στα έξι και η άλλη ότι απέκτησε την πρώτη κανονική κιθάρα στα οκτώ της.

Μετά την αποφοίτησή της από το λύκειο, μετακόμισε στο Νάσβιλ το 1964. Εκεί εμφανιζόταν σε κλαμπ, έγραφε τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες και συνεργάστηκε με τον τραγουδιστή και τηλεοπτικό παρουσιαστή Πόρτερ Γουάγκονερ στο “The Porter Wagoner Show”.

Για τη σημασία της τραγουδοποιίας στην πορεία της, είχε δηλώσει:

“Τα τραγούδια που έγραφα ήταν αυτά που με βοήθησαν να φύγω από τα βουνά και να ταξιδέψω σε κάθε μέρος που ονειρευόμουν”

Τα τραγούδια που καθόρισαν την κάντρι μουσική

Το ντεμπούτο άλμπουμ της, “Hello, I’m Dolly”, κυκλοφόρησε το 1967. Το 1971 βρέθηκε για πρώτη φορά στην κορυφή του κάντρι τσαρτ με το “Joshua”, ενώ το “Coat of Many Colors” έφτασε στο Νο 4. Το 1973 το “Jolene” ανέβηκε στο Νο 1 της κάντρι και εισήλθε στο Billboard Hot 100.

Η Πάρτον είχε περιγράψει επανειλημμένα τη σχέση της με την κάντρι μουσική ως στοιχείο της ταυτότητάς της:

“Δεν πρόκειται ποτέ να πάψω να είμαι καλλιτέχνιδα της κάντρι, γιατί είμαι ένα κορίτσι της επαρχίας. Το στιλ μου εκφράζει την ψυχή και τα συναισθήματά μου. Μέσα από τα τραγούδια μου μπορώ να πω στους ανθρώπους πράγματα που ίσως δεν θα μπορούσα να πω ούτε στη μητέρα μου”

Η συνεργασία της με τον Πόρτερ Γουάγκονερ τελείωσε το 1974 και η Πάρτον έγραψε το “I Will Always Love You” ως αποχαιρετισμό στον επί χρόνια δημιουργικό συνεργάτη της. Το 2012 είχε περιγράψει τη στιγμή που του παρουσίασε το τραγούδι:

“Όταν αποφάσισα να φύγω, τα πράγματα μεταξύ μας είχαν γίνει πολύ δύσκολα. Πήγα στο σπίτι μου και τότε μου ήρθε αυτό το τραγούδι. Το επόμενο πρωί του το έδειξα και του εξήγησα πως έτσι αισθανόμουν. Θυμάμαι ότι άρχισε να κλαίει”

Το τραγούδι βρέθηκε δύο φορές στην κορυφή του country chart. Το 1992, η Γουίτνεϊ Χιούστον το ερμήνευσε για την ταινία “The Bodyguard“, μετατρέποντάς το σε διεθνή επιτυχία.

Η Πάρτον είχε μιλήσει το 2015 για την πρώτη φορά που άκουσε στο ραδιόφωνο την εκδοχή της Χιούστον:

“Ξαφνικά το τραγούδι είχε γίνει κάτι παγκόσμιο. Ήταν σε μια ταινία και είχε φτάσει στο Νο 1. Θυμάμαι να σκέφτομαι: “Δεν μπορώ να το πιστέψω, εγώ έγραψα αυτό το μικρό τραγούδι”. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ακόμη περισσότερο ποια ήταν η δύναμή μου ως τραγουδοποιού. Συνειδητοποίησα πως αυτό ήταν το χάρισμά μου και πως έπρεπε να κάνω ό,τι καλύτερο μπορούσα με αυτό”

Στη δισκογραφία της συγκαταλέγονται επίσης τα “Light of a Clear Blue Morning”, “Here You Come Again”, “Two Doors Down”, “It’s All Wrong, But It’s All Right” και “You’re the Only One”. Το “Jolene” διασκευάστηκε από καλλιτέχνες όπως οι White Stripes και η Μπιγιονσέ.