Ολλανδία: Για πρώτη φορά ευθανασία σε παιδί δύο ετών

Η πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση υποβοηθούμενου θανάτου παιδιού κάτω των 12 ετών στην Ολλανδία αφορά ένα παιδί σχεδόν δύο ετών, όπως προκύπτει από έκθεση της αρμόδιας επιτροπής.

Η διαδικασία πραγματοποιήθηκε με τη συναίνεση των γονέων και κρίθηκε ότι ακολουθήθηκαν οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις.

Η υπόθεση έγινε γνωστή μέσα από την έκθεση της Επιτροπής για τις Ύστερες Εκτρώσεις και τον Τερματισμό της Ζωής σε Νεογνά και Παιδιά. Συγκεκριμένα, η επιτροπή εξέτασε τις ιατρικές συνθήκες, τις γνωματεύσεις που προηγήθηκαν, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόστηκε η διαδικασία.

Το παιδί ήταν σχεδόν 24 μηνών όταν πέθανε. Είχε γεννηθεί πρόωρα, στην 26η εβδομάδα κύησης, και αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας σε όλη τη σύντομη ζωή του.

Η κατάσταση της υγείας του παιδιού

Το παιδί αντιμετώπιζε ιδιαίτερα σοβαρά προβλήματα υγείας. Ειδικότερα, το ιατρικό ιστορικό του περιλαμβάνονταν εγκεφαλική παράλυση, σοβαρή διαταραχή όρασης και επιληπτικές κρίσεις που δεν ανταποκρίνονταν στην αγωγή. Παρουσίαζε επίσης συσσώρευση βλέννας στους πνεύμονες, η οποία επιβάρυνε σημαντικά την αναπνοή του.

Οι γονείς και οι γιατροί κατέληξαν ότι δεν υπήρχε ιατρική παρέμβαση που θα μπορούσε να βελτιώσει την κατάστασή του. Η αξιολόγηση, ωστόσο, δεν ήταν εξαρχής κοινή μεταξύ όλων των γιατρών που εξέτασαν το περιστατικό.

Οι πρώτοι γιατροί έκριναν ότι, παρά τη βαρύτητα της κατάστασης, το παιδί δεν βρισκόταν σε «συνεχή ανυπόφορη ταλαιπωρία». Εκτίμησαν ότι οι επιληπτικές κρίσεις προκαλούσαν έντονη δυσφορία, χωρίς όμως να είναι διαρκείς, ενώ υπήρχαν ακόμη επιλογές όπως η παρηγορική φροντίδα και διαφορετικές φαρμακευτικές αγωγές που ενδεχομένως θα περιόριζαν τα συμπτώματα.

Η δεύτερη ιατρική αξιολόγηση και η απόφαση

Στη συνέχεια ακολούθησε νέα ιατρική αξιολόγηση από άλλον γιατρό, ο οποίος διαπίστωσε ότι η «ανυπόφορη ταλαιπωρία» του παιδιού ήταν εμφανής και ότι πληρούνταν οι όροι για τον τερματισμό της ζωής του.

Η Επιτροπή για τις Ύστερες Εκτρώσεις και τον Τερματισμό της Ζωής σε Νεογνά και Παιδιά αποδέχθηκε τη δεύτερη αυτή εκτίμηση. Στην απόφασή της συνεκτίμησε ότι οι κινητικές ικανότητες, η συμπεριφορά και η προσωπικότητα του παιδιού είχαν επηρεαστεί σοβαρά, χωρίς προοπτική βελτίωσης.

«Παρά όλες τις ιατρικές και μη ιατρικές παρεμβάσεις, οι γονείς και ο γιατρός δεν παρατήρησαν βελτίωση στην κατάσταση του παιδιού και ήταν πεπεισμένοι ότι υπέφερε χωρίς προοπτική ανακούφισης», αναφέρει η έκθεση.

Η επιτροπή έκρινε ότι ο γιατρός που προχώρησε στην ευθανασία ενήργησε με τη δέουσα φροντίδα και εντός των καθορισμένων πρωτοκόλλων. Ο γιατρός είχε ζητήσει τη γνώμη ανεξάρτητων ειδικών για δεύτερη αξιολόγηση πριν από την εφαρμογή της διαδικασίας.

Το νομικό πλαίσιο για την ευθανασία στην Ολλανδία

Η Ολλανδία επέτρεψε πριν από δύο χρόνια τον υποβοηθούμενο θάνατο για παιδιά ηλικίας από ενός έως 12 ετών που πάσχουν από σοβαρές και ανίατες ασθένειες. Πριν από τη συγκεκριμένη ρύθμιση, η ευθανασία ήταν δυνατή μόνο για νεογνά και για άτομα ηλικίας άνω των 12 ετών.

Για τα παιδιά κάτω των 12 ετών, η ολλανδική νομοθεσία απαιτεί τη σύμφωνη γνώμη των γονέων. Παράλληλα, πρέπει να διαπιστώνεται ότι το παιδί βιώνει ανυπόφορη ταλαιπωρία και ότι δεν υπάρχει προοπτική ανάρρωσης.