Μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες για τους πιλότους της Formula 1, αποτελεί η περιορισμένη ορατότητα που έχουν μέσα από το κόκπιτ. Σε πλήρη αντίθεση με τη θέση οδηγού στα επιβατικά αυτοκίνητα, στα μονοθέσια τα πράγματα είναι… άβολα και το οπτικό πεδίο συγκεκριμένο αφού τα μάτια των οδηγών είναι καρφωμένα στο δρόμο, αναζητώντας την επόμενη κορυφή στροφής ή το επόμενο εμπόδιο.
«Η ορατότητα των οδηγών είναι πολύ περιορισμένη μέσα σε ένα μονοθέσιο της Formula 1. Η θέση του οδηγού είναι λες και είμαστε ξαπλωμένοι στο κόκπιτ.
Δύσκολα βλέπεις κάτι περισσότερο από τα δύο εμπρός ελαστικά αλλά και κάτι που βρίσκεται αρκετά μακριά. Αν λοιπόν κάτι βρίσκεται 20 μέτρα από εσένα, ίσως να μη το δεις καν!», σχολιάζει ο Nico Rosberg της Mercedes.
Παράγοντας κλειδί στην επίτευξη της καλύτερης δυνατής ορατότητας, είναι η προσωπίδα του κράνους. Αυτή αλλάζει χρωματισμό ανάλογα το αν ο αγώνας διεξάγεται μέρα, σούρουπο, ή νύχτα…
«Το οπτικό του πεδίο είναι το αρχικό σημείο αναφοράς όσων συμβαίνουν γύρω του. Είναι ζωτικής σημασίας να βλέπει όσο το δυνατόν περισσότερο, ότι υπάρχει μπροστά του στο δρόμο. Ωστόσο, είναι πολύ μικρό το «παράθυρο» του προς τα έξω. Είναι ένα καλά εξελιγμένο σύστημα όπου οι προσωπίδες αλλάζουν ανάλογα τα επίπεδα ορατότητας. Στο σκοτάδι της Σιγκαπούρης σε συνδυασμό με τους φωτεινούς προβολείς, διαφέρει πολύ από μία ηλιόλουστη μέρα στη Βραζιλία», σημειώνει ο επικεφαλής μηχανικός αγώνα της Mercedes GP, Jock Clear.
«Είναι ζωτικής σημασίας να πετύχεις το χρώμα της προσωπίδας του κράνους. Η επιλογή είναι δύσκολη αλλά συχνά έχουμε πολύχρωμες ζελατίνες με τις οποίες μπορούμε να αλλάξουμε τη φωτεινότητα του οπτικού μας πεδίου», λέει σχετικά ο Jenson Button.
Δεν είναι όμως μόνο το σκοτάδι που δυσκολεύει ενδεχομένως τους οδηγούς. Στη διαρκή τους αναζήτηση σημείων αναφοράς, εμπόδιο μπορεί να είναι και οι καιρικές συνθήκες.
«Όταν βρέχει, όταν έχει ήλιο ή σκοτάδι, αλλάζουμε προσωπίδες και ζελατίνες ώστε να τους δίνουμε τη δυνατότητα να έχουν καθαρό οπτικό πεδίο όταν η ζελατίνα γεμίζει νερό ή λάσπη. Καλύπτουμε όλα τα ενδεχόμενα ώστε να έχει ο οδηγός την καλύτερη δυνατή ορατότητα όσων είναι μπροστά του. Αυτό είναι το μόνο που θέλει, να βλέπει συνεχώς τι είναι μπροστά του. Η καθαρή ορατότητα του επιτρέπει να κάνει τις καλύτερες δυνατές εκτιμήσεις», σχολιάζει ο Clear.
Στο ίδιο μήκος κύματος και η αντίστοιχη απάντηση του Rosberg: «Βλέπεις λίγα πράγματα αριστερά και δεξιά, άρα όταν είμαστε σε ευθεία… αναζητάμε ταμπέλες ή σημεία αναφοράς σχετικά με το που βρισκόμαστε στην πίστα. Μας βοηθά να αντιληφθούμε που μπορεί να είναι το σημείο πέδησης. Είναι πολύ δύσκολα. Η μόνη βοήθεια που έχουμε σε αυτό το θέμα, είναι η δυνατότητα αφαίρεσης της ζελατίνας από το κράνος. Διότι όταν αυτή βρωμίζει, δεν βλέπεις τίποτα! Την αφαιρώ λοιπόν ώστε να έχω πλήρη ορατότητα για μερικούς γύρους. Στη συνέχεια, αφαιρώ και την επόμενη. Απλά ελπίζω πως έχω αρκετές για να φτάσω μέχρι το τέλος του αγώνα», τονίζει ο Rosberg.